Historia Szpitala Praskiego

UWAGA!

Jesteś w posiadaniu historycznych zdjęć Szpitala Praskiego?
Znasz jakieś szczegóły dotyczące istnienia naszego Szpitala?
A może znasz jakieś ciekawe historie związane z naszym Szpitalem?

Napisz do nas! (adres e-mail na dole strony w stopce)
Będziemy wdzięczni za jakiekolwiek informacje/zdjęcia/teksty jakie będą w stanie państwo przesłać.

Dodane przez: Administrator. 11 Czerwiec 2008.

Szpital Praski jest najstarszym szpitalem warszawskim działającym od ponad 200 lat. Charakterystyczny wygląd budynku – wysokie, kończące się ostrymi łukami wnęki okienne szpitalnej fasady nawiązujące do neogotyckiego wyglądu pobliskiej Katedry św. Floriana to nieodłączny rozpoznawalny element praskiego krajobrazu.

1807 – 1825 W czasie wojen napoleońskich budynki zostały zajęte na lazaret wojskowy i w niedługim czasie rozebrane w związku z budową fortyfikacji. W miejsce lazaretu wybudowano koszary wojskowe, które na mapie sztabowej w 1825 zostały oznaczone jako ”koszary pontonierskie”.

1825 – 1830 W budynkach pokoszarowych zorganizowano lazaret wojskowy dla żołnierzy chorych na zapalenie oczu i szkorbut. Wówczas Lekarzem Naczelnym był dr Walerian Klecki.

1866 Wybuch epidemii cholery zmusił ówczesne władze do zajęcia budynku i zorganizowania szpitala dla dotkniętych tą chorobą.

1868 Rada Główna Opiekuńcza zadecydowała o utworzeniu 60-100 łóżkowego szpitala dla ludności cywilnej pod nazwą „Szpital Najświętszej Maryi Panny na Pradze”. Pierwszym Lekarzem Naczelnym był dr Zygmunt Dobierzewski.

1895 Wybudowano dwa murowane budynki, przyłączono również resztę dawnych terenów wojskowych. W jednym z baraków zorganizowano oddział dla chroników.

1900 Oddano do użytku istniejący do dziś pawilon od ulicy Panieńskiej – początkowo dwupiętrowy, w latach następnych rozbudowany.

1910 Z inicjatywy drugiego Lekarza Naczelnego dr Władysława Kryze wybudowano kolejne budynki infrastruktury Szpitala.

1912 Wybudowano pawilon, w którym uruchomiono Oddział Położniczo-Ginekologiczny.

1924 – 1926 Po zakończeniu Pierwszej Wojny Światowej wybudowano budynek gospodarczy z przeznaczeniem na kotłownię, pralnię i kuchnię. W tym czasie to zaplecze Szpitala uważane było za jedno z najnowocześniejszych w Europie.

1934 – 1936 Od strony Placu Weteranów wybudowano budynek początkowo przeznaczony dla wydziału szpitalnictwa, ambulatorium dla Miejskiej Pomocy Lekarskiej (dla pracowników municypalnych), szpitalną izbę przyjęć, szkołę pielęgniarską, mieszkania dla pracowników (rezydentów). Jednak ze względu na niedobór szpitali w Warszawie częściowo odstąpiono od pierwotnych planów i w umieszczono w nowym gmachu oddziały szpitalne.

1939 Szpital został zbombardowany. Dzień wcześniej ewakuowano pacjentów do budynku przy ul. Sierakowskiego (bursa studentów gminy żydowskiej). Po kapitulacji Warszawy rozpoczęto odbudowę, ale władze okupacyjne Szpital przeznaczyły ponownie na lazaret wojskowy. W latach okupacji Szpital pracował w budynku przy bursie studenckiej oraz w adoptowanych budynkach szkoły przy ul. Szerokiej. W latach okupacji kadra Szpitala czynnie włączyła się w prace konspiracyjne – prowadzone było tajne nauczanie studentów medycyny oraz studentów tzw. Szkoły Zaorskiego. W czasie Powstania Warszawskiego budynek przy ul. Sierakowskiego został w dużym stopniu uszkodzony. Szpital ewakuowano do budynków położonych dalej od Wisły. W taki sposób powstały szpitale „czasu wojny” przy ul. Boremlowskiej, Kowalewskiej, Siennickiej i w budynku Instytutu Weterynarii.

1944 W wolnej od okupanta niemieckiego prawobrzeżnej Warszawy z inicjatywy lekarzy Szpitala Przemienia powstała „Akademia Boremlowska” – utworzono Radę Wydziału, powołano dziekana, którym został doc. Tadeusz Butkiewicz. Następnie zorganizowano I rok Wydziału Lekarskiego i Farmaceutycznego. Po II wojnie światowej Szpital zasilają i stają się głównymi twórcami jego powojennego kształtu lekarze powstania warszawskiego: dr Jerzy Hagmajer, Jan Mazurkiewicz, dr Chodorowski i dr Henryk Bukowiecki.

1948 Od tego czasu Szpital zaczął pracować we wszystkich odbudowanych i wyremontowanych budynkach oraz oddziałach. W szpitalu funkcjonowały oddziały: wewnętrzne, chirurgiczne, położniczo-ginekologiczne, okulistyczny, pediatryczny oraz Klinika Neurochirurgii (po jej przeniesieniu uruchomiono oddział urazowo-ortopedyczny). W kolejnych latach stopniowo zmieniano liczbę oddziałów chirurgicznych (tak bardzo potrzebnych po wojnie). Z biegiem czasu wybudowano nowe kuchnie, centralne tlenownie, ujęcie wody oligoceńskiej, zmodernizowano centralne kotłownie (zasilanie gazowe) i utworzono centralną sterylizację.

1990 – 2000 Na terenie Szpitala wybudowano nowoczesny gmach dla potrzeb Kliniki Okulistycznej A.M., która rozpoczęła swoją działalność w 2000 roku.

2005 Ukończono plan unowocześnienia Szpitala.

2006 Rusza budowa nowego pawilonu A-2. Teren inwestycji zlokalizowany jest w kwartale wyznaczonym przez ulice: Józefa Sierakowskiego, Olszową, Panieńską i Jakuba Jasińskiego. Nowy budynek będzie posiadał 5 kondygnacji i swoją bryłą będzie nawiązywał do istniejącego budynku A.

2008 Na nowym skrzydle Szpitala zawisła w końcu wiecha. W budynku docelowo mają znaleźć się:

  • Szpitalny Oddział Ratunkowy i Izba Przyjęć – z szybkim bezpośrednim połączeniem z Blokiem Operacyjnym
  • Zakład Radiologii – z możliwością instalacji rezonansu magnetycznego (obok działających już w szpitalu aparatów RTG i tomografu)
  • Centralna Sterylizatornia
  • Oddział Pooperacyjny – po czasie wymagającym stałego dozoru lekarsko-pielęgniarskiego pacjenci będą przenoszeni na oddziały łóżkowe, a w przypadku zabiegów lżejszych będą mogli być bezpośrednio wypisani do domu
  • Oddział Anestezjologii i Intensywnej Terapii – z szybkim dostępem do wszystkich działów Szpitala, a zwłaszcza do Bloku i Oddziału Ratunkowego
  • Laboratorium Analityczne – pomieszczenia pobierania i rejestracji materiałów do badań będą dostępne w głównym pionie komunikacyjnym
  • Blok Operacyjny – przewidziano 8 sal operacyjnych (w tym 2 sale o wysokiej aseptyce, odizolowane od pozostałych). Przy jednoczesnym skróceniu pobytu pacjentów na oddziałach zabiegowych pozwoli to istotnie poszerzyć zakres usług medycznych
  • Oddziały Łóżkowe – dwa 35-łóżkowe oddziały: Urazowo-Ortopedyczny i Nefrologiczny

Po zakończeniu prac budowlanych ilość łóżek w Szpitalu wzrośnie w sumie o 100.